Ik dacht dat ik de enige was!

Brigiet Brink
Brigiet Brink • 15 december 2016
down20161221-6118-1rievhx.jpg

De laatste sessie van groepscoaching is inmiddels afgerond. Vijf jonge mensen met diabetes type 1 heb ik in vier bijeenkomsten van 2,5 uur begeleid met als centraal thema de ‘struggles’ die diabetes geeft in het emotionele leven. Geen van hen wist wat er precies ging gebeuren tijdens het proces dat we met elkaar in zouden gaan. Zelfs ik wist het niet. Nu kijken we samen terug op een heel waardevolle periode.

Wat onwennig nam iedere deelnemer plaats in een prettig zaaltje bij het Diabetes Fonds in Amersfoort. Met een zelf meegebracht voorwerp stelde elke deelnemer zichzelf voor. De kop was eraf! Vervolgens was de opdracht te vertellen wat je kwam ‘brengen’ en ‘halen’ in de groepscoaching. Gek genoeg, of misschien is het helemaal niet zo gek, lagen de verwachtingen dichtbij elkaar. Behoefte aan begrip, acceptatie en minder stress was in grote lijnen de essentie.

Alle deelnemers kregen de opdracht hun leven met diabetes nu, te tekenen met dikke stiften op een groot vel papier. Door het bespreken van iedere tekening kwamen er veel onbesproken gevoelens en patronen naar boven. Deze issues bleken nu opeens wel bespreekbaar te zijn en werden stuk voor stuk erkend en herkend door andere deelnemers. De herkenning onderling zorgde voor grote verbazing 'ik dacht dat ik de enige was…' maar ook voor opluchting en verbinding tussen elkaar.

Van het bespreken van gedrag en gevoel gingen we door middel van oefeningen kijken naar wat je eigenlijk zou willen. En wat dat willen tot nu toe in de weg staat. Het bewust worden van je eigen waarden, overtuigingen en ervaringen en de hierop volgende patronen werden blootgelegd.

Al na de eerste sessie waren er deelnemers die voor het eerst in gesprek gingen over hoe diabetes ECHT voor hen is met hun partner, werk of vrienden. Er werden gesprekken gevoerd die voorheen nooit gevoerd werden wat opluchtte en minder eenzaam maakte. Maar soms ook teleurstelde.

Het mooie was dat gedurende het proces de essentie van de oplossing steeds dichter bij de deelnemer zelf kwam te liggen. Dat maakt dat je zelf kunnen kiezen, sturen en verantwoordelijkheid kunt nemen over hoe jij met je diabetes om wil gaan. Niet de ander maar jij moet JA zeggen tegen je diabetes. Dat helpt om er beter mee te dealen en het te kunnen verweven in je leven. Hoe moeilijk dat ook is!

Brigiet Brink