Ongeluk zit in een klein hoekje

Erwin Feith
Erwin Feith • 15 december 2016
down20161221-6118-1g91yhs.jpg

Afgelopen zomervakantie werd ik geconfronteerd met een van de mogelijke nare gevolgen van diabetes: wondgenezing. Natuurlijk ken ik de risico’s van diabetes type 1. De gebruikelijke controles staan daarom netjes in mijn agenda. Elke drie maanden verzorgt een pedicure mijn voeten. Verder let ik goed op wondjes aan handen en voeten. Direct verzorgen is noodzaak en gebruik van diabetescrème uit voorzorg is een wekelijkse routine. Het tijdens de vakantie opgelopen wondje was daarom een vreemde gewaarwording. Wordt je afweersysteem dan zo zwak?

Wat was het geval? We waren in Montenegro en wilden foto’s maken bij de ballerina van Budva, een standbeeld aan de kust. Onze dochters liepen enthousiast over de rotsen naar de ballerina toe. Bij de laatste rots ging het mis: mijn jongste dochter gleed uit. Gelukkig had ik haar nog te pakken, maar ik verloor wel mijn evenwicht en schaafde heel licht mijn onderbeen. Een klein plekje tot gevolg, maar we hebben toch de mooiste foto’s kunnen maken! Het wondje daarna schoongemaakt, ontsmet en afgedekt voor het slapengaan. De volgende dag zag het er rustig en netjes uit.

Drie dagen later zegt mijn vrouw opeens op een avond: 'Je enkel zit vol vocht en je onderbeen is dik en rood'. Vreemd, ik had totaal geen pijn! Direct een EHBO-post opgezocht. Was de wond toch gaan ontsteken? Mijn wond werd grondig schoongemaakt, ontsmet en ingezwachteld. De volgende dag naar de dokter ter controle. De korst was los en de wond zag er niet netjes uit. Vanwege mijn diabetes kreeg ik voor de zekerheid een week antibiotica voorgeschreven.

We vervolgden onze vakantie en uit voorzorg besloot ik om een week maar niet te gaan zwemmen. Dan zou het zeker over zijn. Maar misschien door een ander leefritme of te weinig rust, leek de genezing maar niet op gang te willen komen.

Pas thuis - drie weken na het ongeval - zwachtelde mijn eigen huisarts het hele been in en schreef de hoogste dosering zware antibiotica voor. Hierdoor werd ik gedwongen nog een week rust te houden en pas toen was ik er eindelijk bovenop. In totaal had ik 20 dagen antibiotica gehad; dat had ik niet verwacht!

De mooie vakantie maakte veel goed, maar het was wel schrikken dat mijn lichaam zoveel moeite had met zo’n klein wondje. Ik heb nu aan den lijve ondervonden dat diabetes hele vervelende gevolgen voor je kan hebben.

Erwin Feith